Gady

Gady posiadają mózgowie o wiele bardziej rozwinięte niż płazy. Półkule są bardziej wysklepione i większe, nakrywają też międzymózgowie, co oznacza, iż zanikło liniowe położenie poszczególnych części mózgu. W ścianach półkul kresomózgowia jest rozwinięty niewielki obszar kory nowej. W bocznej ścianie obu komór kresomózgowia występuje dość silne skupienie kadłubów neuronów, tworzących ciało prążkowane. Prawdopodobnie ciało prążkowane i kora nowa pełnią funkcję nadrzędnych ośrodków koordynacji nerwowej gadów. Gady mają silnie rozwinięte śródmózgowie, co pozwala im bardzo dobrze widzieć. Móżdżek jest lepiej rozwinięty u aktywnych gadów. Pokryty jest również istotą szarą, zwaną korą mózgu. Rdzeń przedłużony jest esowato wygięty, jak u wszystkich owodniowców. Jego znaczenie zmalało, gdyż u gadów ograniczone jest czucie skórne. Zwierzęta te mają 12 par nerwów czaszkowych. Najważniejszym zmysłem dla gadów jest wzrok. Ich oczy mają trzy powieki: górną, dolną i migotkę. Pierwotne gady miały oko ciemieniowe, pozostało ono jednak tylko u hatterii, żyjącej w Nowej Zelandii. U gadów występuje jedna kostka słuchowa (strzemiączko), a niektóre mają błonę bębenkową. Żółwie, hatterie i węże są jednak głuche.